Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΣΤΗΝ «ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» (30/9/2012)


ΕΡΩΤΗΣΗ: Ενόψει της πανελλαδικής συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΠ έχει ξεκινήσει η συζήτηση για τη φυσιογνωμία του νέου κόμματος. Ποιά πρέπει να είναι τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά και η στρατηγική του στόχευση; Μιλάς για δεύτερο κύμα ριζοσπαστικοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ, τι σημαίνει αυτό;


ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θέλουμε την κυβέρνηση. Αλλά όχι την κυβέρνηση για την κυβέρνηση. Θέλουμε μια κυβέρνηση της Αριστεράς που θα αλλάξει ριζικά την πορεία της χώρας και όχι φυσικά για να ξοφλήσει με μεγαλύτερη ασφάλεια τους πιστωτές. Αυτή η κυβέρνηση της Αριστεράς δεν πρόκειται να προκύψει με το συνήθη τρόπο που οι αστικές αντιπολιτεύσεις γίνονταν κυβέρνηση, δηλαδή με την συνεχή συντηρητική αναδίπλωση για την εκπόρθηση του «μεσαίου» χώρου. Μια αναδίπλωση του ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν ολέθρια για τον ίδιο, την Αριστερά, την κυβερνητική προοπτική και κυρίως τον τόπο. Ο ΣΥΡΙΖΑ αντίθετα χρειάζεται τώρα ένα δεύτερο κύμα πολικής, προγραμματικής και κινηματικής ριζοσπαστικοποίησης με όρους κοινωνίας και προβλημάτων. Αυτό σημαίνει μια πολύ πιο ουσιαστική και πολύ πιο αντισυστημική αντιπολίτευση, ένα πολύ πιο σαφές, πιο συνεκτικό και συγκρουσιακό πρόγραμμα, μια πολύ μεγαλύτερη γείωση στους εργασιακούς και κοινωνικούς χώρους και ένα πολύ πιο ουσιαστικό προσανατολισμό στην ανάπτυξη των ταξικών και κοινωνικών αγώνων. Για να τα πετύχει αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ δεν πρέπει να μεταλλαχθεί σε ένα ρευστό, άμορφο και ασπόνδυλο μόρφωμα με ασαφή ιδεολογικοπολιτικά όρια αλλά να καταστεί ένα ριζοσπαστικό δημοκρατικό κόμμα κοινωνικού μετασχηματισμού και γνήσιας στράτευσης με σαφείς αριστερές ιδεολογικές πολιτικές και οργανωτικές αρχές, ικανό να διευθύνει μια πορεία κοινωνικού μετασχηματισμού και συγκρότησης ενός συμμαχικού κοινωνικού μπλοκ μεγάλης πλειοψηφίας, υπό την ηγεμονία του εργατικού κινήματος.

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

Τρικ και προκηρύξεις του ΕΑΜ - ΚΚΕ



Στο παρακάτω αφιέρωμα θα παραθέσουμε μια μικρή συλλογή τρικ και προκηρύξεων του ΕΑΜ και του ΚΚΕ που αφορούν την περίοδο 1942-1945



Προκήρυξη της ΕΠΟΝ Θεσσαλίας για του δοσίλογους 1944

Τρικ ΕΑΜ προς τους κλωστουφαντουργούς

Προκήρυξη ΕΑΜ Τροχιοδρομικών

Προκήρυξη ΕΑΜ για τα Δεκεμβριανά

Προκήρυξη του ΕΑΜ για τις δίκες των λαικών δικαστηρίων

Προκήρυξη του ΕΑΜ για τα Δεκεμβριανά

Τρικ της ΚΟΑ (Κομματική Οργάνωση Αθήνας) για τα Δεκεμβριανά

Τρικ του ΕΑΜ

Τρικ της οργάνωσης του ΕΑΜ Φοιτητών Πολυτεχνείου το 1944
Τρικ του ΕΑΜ για τα μάλλινα του αντάρτη

Τρικ του ΕΑΜ για τα μάλλινα του αντάρτη
 
 
Τρικ της Αλληλεγγύης του ΕΑΜ Πειραιά
Πηγή: http://kokkinosfakelos.blogspot.gr/2012/02/blog-post_693.html

ΟΙ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟΥΝ ΓΙΑ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ ΣΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΖΩΗ*
1. Πού βαδίζει πλέον η οικονομία της χώρας; Θα παραμείνει στην ευρωζώνη;
Η απάντηση στην πρώτη ερώτησή σας είναι απόλυτα προφανής: στον όλεθρο. Αυτό που συμβαίνει στη χώρα είναι χωρίς προηγούμενο για οποιαδήποτε δυτικοευρωπαϊκή χώρα εκτός συνθηκών πολεμικής σύρραξης εδώ και πάνω από αιώνα. Θυμίζω ότι στη μεγάλη κρίση του Μεσοπόλεμου μόλις δύο χώρες, η Γερμανία και οι ΗΠΑ, είχαν συρρίκνωση άνω του 20% της οικονομίας τους, η Ελλάδα το έχει ήδη ξεπεράσει και δεν έχει πιάσει πάτο αν δεν ανατραπούν σύντομα οι ακολουθούμενες πολιτικές. Το νέο πακέτο περικοπών σε μια στιγμή που η ύφεση τρέχει με ρυθμούς 7% το χρόνο είναι καθαρήτρέλλα.
Η απάντηση στη δεύτερη ερώτησή σας είναι πιο σύνθετη: όχι σε ότι αφορά την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη, κατά τη γνώμη μου αυτό έχει ήδη κριθεί, η έξοδος είναι απλά θέμα χρόνου, αλλά σε ότι αφορά συνολικότερα τη βιωσιμότητα της ευρωζώνης. Ας ρίξουμε μια ματιά στο τι συμβαίνει στις άλλες χώρες: η Πορτογαλία και η Ιρλανδία είναι ήδη στο μονοπάτι των Μνημονίων, με τα γνωστά αποτελέσματα. Ακολουθεί η Ισπανία, η 4η οικονομία της Ευρώπης, και κατόπιν η Ιταλία. Συνολικά η οικονομία της ευρωζώνης είναι σε υποχώρηση, μόνο η Γερμανία και κάποιες μικρότερες χώρες του Βορράέχουν μια περιορισμένη ανάπτυξη. Το συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα είναι απλό: η δομή της ευρωζώνης δημιουργεί εντεινόμενη πολώση μεταξύ των χωρών του κέντρου και των χωρών της περιφέρειας λόγω αποκλίσεων σε ανταγωνιστότητα. Για τις χώρες της περιφέρειας το ευρώ ήδη λειτουργεί εδώ και χρόνια ως ξένο νόμισμα, δηλαδή ως νόμισμα προφανώς υπερτιμημένο και χωρίς δυνατότητα αλλαγής της ισοτιμίας του σε εθνικό επίπεδο. Αυτός είναι ο βαθύτερος λόγος που δημιουργεί την υπερχρέωση της περιφέρειας και τις φυγόκεντρες τάσεις που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο σπάσιμο της ευρωζώνης όπως υφίσταται σήμεραΤο ερώτημα λοιπόν είναι αν η έξοδος της Ελλάδας θα αποτελέσει και τον απαρχή ενός ντόμινο που θα σημάνει και το τέλος του ευρώ. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο, παρά τις απειλές και τους εκβιασμούς, κανείς δεν έχει αποφασίσει την αποπομπή της Ελλάδας από το ευρώ όσο βέβαια θα εξακολουθούν να τηρούνται οι μνημονιακές δεσμεύσεις.
2. Γιατί όμως εκτιμάτε πως η έξοδος συγκεκριμένα της Ελλάδας έχει ήδη κριθεί;
Γιατί το δόγμα του σοκ που εφαρμόζεται στην Ελλάδα εδώ και πάνω από δύο χρόνια έχει αποτελειώσει τον ασθενή, κάτι που ήταν ευθύς εξ'αρχής απόλυτα προβλέψιμο. Κάθε νέο πακέτο βάρβαρων μέτρων βυθίζει ακόμη περισσότερο την οικονομία στην ύφεση και διαλύει κράτος και κοινωνία απομακρύνοντας ακόμη περισσότερο κάθε προοπτική ανάκαμψης. Η αναχρηματοδότηση του χρέους που προβλέπουν τα Μνημόνια καθίσταται ανεπαρκής και οδηγεί κάθε τόσο σε νέα πακέτα υποτιθέμενης «βοήθειας» και σε νέα Μνημόνια. Κάποια στιγμή αυτός το εφιαλτικό σπιράλ θα σπάσει, είτε γιατί κάποιο μέτρο δεν θα περάσει ακόμη και από μια μνημονιακή κυβέρνηση όπως η σημερινή είτε γιατί ο λαός θα φέρει στην εξουσία αριστερή κυβέρνηση με κορμό τον Σύριζα, που θα ακυρώσει συνολικά τα Μνημόνια. Σε κάθε περίπτωση, η χώρα οδηγείται σε στάση πληρωμών. Ολοι ξέρουν εξ'άλλου ότι το χρέος της Ελλάδας δεν μπορεί να αποπληρωθεί.
3. Τότε όμως γιατί παρατείνεται αυτό το μαρτύριο;
Το μαρτύριο παρατείνεται κατ'αρχήν για να προστατευθούν τα συμφέροντα των δανειστών, που αυτή τη στιγμή, μετά το κούρεμα και το Psi του περασμένου Μάρτη, είναι ευρωπαϊκοί θεσμοί. Το διακύβευμα είναι όμως πολύ ευρύτερο. Το ελληνικό χρέος είναι λιγότερο από το 3% του ευρωπαϊκού αλλά αποτελεί κρίσιμο πεδίο δοκιμασίας για όλη την τερατώδη μηχανή βίαιας απόσπασης και μεταφοράς πλούτου σε βάρος των λαών που έχει στηθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο διαμέσου της χρεοκρατίας. Οι μεγάλοι κερδισμένοι είναι βέβαια οι τραπεζίτες και γενικότερα το χρηματιστικό κεφάλαιο στα μέτρου του οποίου είναι κομμένο και ραμμένο το ευρώ.
Πέραν από την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των δανειστών, τα Μημόνια έχουν ένα διπλό, συμπληρωματικό ως προς τον προηγούμενο, στόχο: το ξεπούλημα όσο-όσο ότι έχει απομένει από δημόσιο αγαθό και την κατεδάφιση κοινωνικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων ενός αιώνα.Πρόκειται με δυό λόγια για ένα συνδυασμό νεοαποικιοποίησης της χώρας και αδυσώπητης ταξικής εκδίκησης. Εξ'ου και το μίσος όλων των υπερασπιστών του συστήματος ενάντια στη Μεταπολίτευση, που , με όλα της τα όρια, αντιπροσωπεύει ακριβώς εκείνη την ιστορική στιγμή όπου τέθηκε υπό αίρεση το μετεμφυλιακό καθεστώς υποτέλειας και πολτοποίησης των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων.
4. Ποιό είναι το ζητούμενο τελικά; Η παραμονή στο ευρώ με κάθε κόστος, ειδικότερα για τα λαϊκά στρώματα που βλέπουμε να οδηγούνται σε ολοκληρωτική εξαθλίωση;
Ας κοιτάξουμε τι λέει κάποιος που δεν μπορεί εύκολα να κατηγορηθεί για «αντιευρωπαϊσμό», «λαϊκισμό» και όλα τα συμπαρομαρτούντα. Ο Αντώνης Καρακούσης έγραψε λοιπόν στο Βήμα στις 3 Αυγούστου τα εξής: «Το τίμημα παραμονής στο ευρώ δεν μπορεί να είναι απεριόριστο, γιατί απλούστατα δεν θα είναι ανεκτό από την κοινωνία, από τους πολίτες, από την ίδια την χώρα εντέλει.
Τι να το κάνεις το ευρώ, αν έχεις μια χώρα νεκρή, μια κοινωνία τελειωμένη και ένα λαό χωρίς ελπίδα; Από ένα σημείο και πέρα είναι ζήτημα ύπαρξης και αξιοπρέπειας». Το ζήτημα είναι ποιά θα είναι η πολιτική δύναμη που θα αναλάβει την ευθύνη του μεγάλου άλματος που θα απαιτηθεί όταν σπάσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το Μνημονιακό πλαίσιο. Οταμ θα έρθει δηλαδή η ώρα της στάση πληρωμών προς τους δανειστές, θυμίζω εδώ ότι πάνω από γύρω στο 95% των χρημάτων που καταβάλλονται στην Ελλάδα πάνε στην αποπληρωμή του χρέους, και η συνεπακόλουθη έξοδος από την ευρωζώνη. Αλλά ο λαός έχει ήδη δώσει την απάντηση σ'αυτό το ερώτημα: από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων, μόνη προοπτική είναι μια αριστερή κυβέρνηση, στη βάση της συνεργασίας όλων των προοδευτικών δυνάμεων που κινούνται στην κατεύθυνση της αντιμνημονιακής ανατροπής. Αν αποτύχει μια τέτοια προσπάθεια, η ολόενα και πιο ραγδαία κοινωνική αλλά και πολιτική αποσύνθεση θα καταλήξει σε εφιαλτικές λύσεις σαν κι αυτές που προωθεί η Χρυσή Αυγή. Το έχουμε δει και στο παρελθόν: η κατάσταση επιβάλλει ριζοσπαστικές λύσεις. Αν δεν σταθεί στο ύψος των περιστάσεων η Αριστερά, τότε ο δρόμος είναι ανοιχτός για τον κίβδηλο, καθ'ότι παντελώς ανώδυνο για το σύστημα, ριζοσπαστισμό της φασιστικής ακροδεξιάς.
5. Ναι αλλά ο Σύριζα, που είναι αξιωματική αντιπολίτευση, λέει πως δεν θέλει την έξοδο από το ευρώ και το ΚΚΕ, που είναι η άλλη δύναμη της αριστεράς, δεν θέλει να ακούσει για συμμετοχή ή ακόμη και για στήριξη αριστερής κυβέρνησης.
Κοιτάξτε, ο Σύριζα, του οποίου είμαι μέλος και είχα την τιμή να είμαι να εκπροσωπήσω ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, δεν θέλει την έξοδο από την ευρωζώνη, θέλει όμως την ακύρωση των Μνημονίων. Εχει επίσης καταστήσει σαφές, και δεν αναφέρομαι μόνο στις τελευταίες δηλώσεις του Λαφαζάνη ή του Στρατούλη αλλά στο το τι είχε πει ο Αλέξης Τσίπρας στην συνέντευξή του στη ΝΕΤ τον Ιούνη, λίγες μόνο μέρες πριν τις εκλογές, ότι το ευρώ δεν είναι φετίχ και ότι δεν έχει νόημα αν έχουμε μισθούς και συντάξεις Αφρικής. Αυτά που έγραψε προ μηνός και ο Καρακούσης δηλαδή. Μπορεί λοιπόν να μην είναι στόχος, αλλά η έξοδος από το ευρώ θα προκύψει από τη διαδικασία ρήξης με το μνημονιακό πλαίσιο, κάτι που θα γίνει εξ΄άλλου ούτως ή άλλως κάποια στιγμή, αλλά με πολύ δυσμενείς όρους για τα λαϊκά στρώματα, ακόμη και από μια κυβέρνηση προσδεδεμένη στο τροϊκανό άρμα όπως η σημερινή, πολύ απλά γιατί η κοινωνία δεν αντέχει άλλο. Αυτό που πρέπει να ξεκαθαριστεί είναι ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο συνεπάγεται βεβαίως δυσκολίες, που είναι όμως αντιμετωπίσιμες από μια κυβέρνηση με φιλολαϊκό προσανατολισμό, και που σε καμμιά περίπτωση δεν είναι μεγαλύτερες από το μαρτύριο που υφίσταται εδώ και χρόνια η πλατειά πλειοψηφία της κοινωνίας. Καλό θα είναι λοιπόν οι αντιμνημονιακές δυνάμεις να προετοιμάζονται από τώρα, με συγκεκριμένες προτάσεις και επεξεργασίες, για αυτό το ενδεχόμενο.
Οσο για το ΚΚΕ, που εκφράζει σημαντικό και μαχητικό κομμάτι του λαϊκού κινήματος, η άρνηση οποιασδήποτε συμμαχίας με την υπόλοιπη Αριστερά του στοίχισε ήδη σχεδόν τη μισό εκλογικό του ποσοστό. Αν εμμείνει σ'αυτό το δρόμο, τότε θα περιθωριοποιηθεί περαιτέρω, κάτι που θα αποτελούσε εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη συνολικά για την Αριστερά και για την λαϊκή υπόθεση. Πιστεύω όμως ότι θα υπάρξουν διεργασίες σ'αυτό το χώρο που, σε συνδυασμό με την τρομακτική πίεση της συγκυρίας και της βάσης της κοινωνίας, θα οδηγήσουν στην υπέρβαση της αδιέξοδης και επιζήμιας στάσης που έχει τηρήσει ως τώρα η ηγεσία αυτού του κόμματος.
6. Τι πρέπει να γίνει ή υπάρχει λύση και μάλιστα άμεση σε αυτό το τραγικό αδιέξοδο; Πού οδηγούν οι εξελίξεις;
Λύση είναι να συντομευθεί όσο γίνεται περισσότερο ο βίος αυτής της κυβέρνησης πρωτού ολοκληρωθεί η συντελούμενη καταστροφή. Κάτι τέτοιο απαιτεί συνδυασμό λαϊκής κινητοποίησης και πολιτικής πίεσης σε αντιμνημονιακή προοδευτική κατεύθυνση. Αυτός ο συνδυασμός είναι που θα ανοίξει το δρόμο στην αριστερή κυβέρνηση και, το κυριότερο, που θα της επιτρέψει να σταθεί στα πόδια της και να προχωρήσει παρά τον απηνή πόλεμο που θα εξαπολύσουν εναντίον της τα κυρίαρχα συμφέροντα εντός και εκτός της χώρας. Στην ημερεσία διάταξη βρίσκεται σήμερα η ευρύτερη λαϊκή συσπείρωση, πρωτ'απ'όλα για την ίδια την επιβίωση της πλατειάς κοινωνικής πλειοψηφίας με όρους αξιοπρέπειας. Αυτό σημαίνει ποιοτικό άλμα στα δίκτυα αλληλεγγύης που ήδη υπάρχουν και που αποτελούν τη βάση κάθε περαιτέρω κινητοποίησης και συλλογικής προσπάθειας. Σημαίνει επίσης αγώνα μέχρις εσχάτων για την ανατροπή σε προοδευτική κατεύθυνση της μνημονιακής και τροϊκανής τυρρανίας. Σημαίνει τέλος και ενότητα των πολιτικών δυνάμεων που συμμερίζονται αυτόν τον βασικό στόχο. Κανένας φορέας, ακόμη και ο Σύριζα που αποτελεί σήμερα, διόλου τυχαία βέβαια, τον κορμό των αντιμνημονιακών δυνάμεων, δεν επαρκεί από μόνος του για κάτι τέτοιο. Χρειάζεται ένα ευρύτερο κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο. Σε τελευταία ανάλυση, η χειραφέτηση του λαού θα είναι, και δεν μπορεί παρά να είναι το έργο του ίδιου του αγωνιζόμενου λαού.
*Η συνέντευξη του Στ. Κουβελάκη στον Απ. Ζώη δημοσιεύθηκε την Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2012 στην εφημερίδα «Ελευθερία» της Λάρισας.

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2012

Η ματωμένη Πρωτομαγιά του 1944

«Τώρα πια ο θάνατος περιφερόταν στους δρόμους με κίτρινη μάσκα, τον νιώθαν οι άνθρωποι πίσω από τα βήματά τους και δε γύριζαν να τον κοιτάξουν ο φόβος σήμαινε ενοχή. Είχανε φτάσει οι εχτροί σ' αυτό το σημείο, να μη μπορούν να σταθούν παρά μόνο σκοτώνοντας. Την πρωτομαγιά 1944 πήραν διακόσους από το στρατόπεδο του Χαϊδαριού και τους σκοτώσαν αράδα στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Φορτώσαν τα πτώματα, ζεστά σε καμιόνια και τα περάσαν μέσα από το συνοικισμό, τρέχαν ποτάμι τα αίματα όθε περνούσαν, κι ο κόσμος έκλεινε τα παράθυρα δε βαστούσε να βλέπει. Μερικοί σκοτωμένοι δεν είχαν καλά καλά ξεψυχήσει»..
(Α. Πανσέληνος, Τότε που ζούσαμε, Αθήνα, Κέδρος 1984)





Η χώρα μας γνώρισε πολλές «ματωμένες» Πρωτομαγιές. Η πρώτη ματωμένη Πρωτομαγιά στην Ελλάδα ήταν αυτή του 1924. Η συγκέντρωση διοργανώθηκε από το Εργατικό Κέντρο Αθήνας στην πλατεία Κοτζιά και πραγματοποιήθηκε παρά την απαγόρευση της κυβέρνησης Παπαναστασίου. Ακολούθησαν επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας, με συνέπεια να χάσει τη ζωή του ο εργάτης Σωτήρης Παρασκευαΐδης και δεκάδες άλλοι να τραυματιστούν.
Επόμενος σημαντικός σταθμός ο Μάης του 1936. Οι καπνεργάτες στη Θεσσαλονίκη βρίσκονται από καιρό σε απεργιακές κινητοποιήσεις που πνίγηκαν στο αίμα. Σε μία από αυτές τις κινητοποιήσεις χτυπιέται βάναυσα και πέφτει νεκρός ο αυτοκινητιστής Τάσος Τούσης. Η εικόνα της μάνας που σπαράζει πάνω από το άψυχο κορμί του συγκλονίζει και εμπνέει στον ποιητή Γιάννη Ρίτσο τον Επιτάφιο, που γράφεται μέσα σε μία νύχτα και δημοσιεύεται την επόμενη μέρα στο Ριζοσπάστη της εποχής.
Ημερομηνία-σταθμός όμως για την Πρωτομαγιά στην Ελλάδα η 1η Μαΐου 1944, όταν στο σκοπευτήριο της Καισαριανής από τα γερμανικά πολυβόλα πέφτουν νεκροί 200 αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, κομμουνιστές.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Όταν ένας Γερμανός στρατηγός, τρεις αξιωματικοί και αρκετοί στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους σε ενέδρα ανταρτών στους Μολάους, οι κατοχικές δυνάμεις αποφάσισαν την εκτέλεση των Διακοσίων κομμουνιστών, καθώς και την εκτέλεση όλων των ανδρών που θα συλλαμβάνονται μεταξύ Μολάων και Σπάρτης. Ποιος, όμως, έφτιαξε εκείνο τον κατάλογο; Μήπως οι Μεταξικοί δεν παραδώσανε στους Γερμανούς τα κλειδιά της φυλακής των κρατουμένων κομμουνιστών; Φαίνεται, λοιπόν, πως έπρεπε οι κομμουνιστές ν’ αφανιστούν μόνο και μόνο γιατί ήσαν κομμουνιστές.
Απ' αυτούς, περίπου 170 ήταν πρώην κρατούμενοι στην Ακροναυπλία και οι υπόλοιποι πρώην εξόριστοι στην Ανάφη.
Ο εχθρός είχε κάνει γνωστές τις προθέσεις του λίγες ημέρες πριν, όταν δημοσιοποίησε μέσω του κατοχικού Τύπου και ανάρτησε στους τοίχους των σπιτιών της πρωτεύουσας την εξής ανατριχιαστική ανακοίνωση:
«Την 27.4.1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι, παρά τους Μολάους, κατόπιν μίας εξ ενέδρας επιθέσεως, εδολοφόνησαν ανάνδρως ένα Γερμανό στρατηγό και τρεις συνοδούς του αξιωματικούς και ετραυμάτισαν πολλούς Γερμανούς στρατιώτες. Εις αντίποινα θα εκτελεσθούν:
1. Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1η Μαΐου 1944.
2. Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών, τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην, έξωθι των χωρίων.
Υπό την εντύπωσιν του κακουργήματος τούτου, Ελληνες εθελονταί (σ.σ. πρόκειται για ταγματασφαλίτες) εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς.
Ο στρατιωτικός διοικητής Ελλάδος».

Κανείς δεν πήρε αψήφιστα αυτό το έγγραφο, πολύ περισσότερο οι αντιστασιακές οργανώσεις, το ΚΚΕ και το ΕΑΜ, που για μια ακόμη φορά καλούνταν να πληρώσουν βαρύ φόρο αίματος για την επιλογή τους να οργανώσουν τη λαϊκή αντίσταση κατά του κατακτητή. Ετσι, μόλις γνωστοποιήθηκε η παραπάνω ανακοίνωση, ξεδιπλώθηκε μια τεράστια λαϊκή κινητοποίηση για την αποτροπή της σφαγής. «Οι οργανώσεις του ΚΚΕ και του ΕΑΜ - λέει ο Θ. Χατζής - κυκλοφόρησαν αμέσως χιλιάδες τρικ και καλούσαν το λαό να σώσουν τους αγωνιστές ομήρους από την εκτέλεση. Σε πολλά εργοστάσια και επιχειρήσεις, οι εργάτες σταμάτησαν τη δουλιά. Στα υπουργεία και τις τράπεζες έγιναν συγκεντρώσεις και με ψηφίσματα προς το Ράλλη και το δήμαρχο απαιτούσαν άμεση επέμβασή τους για τη ματαίωση της σφαγής. Οι φοιτητές και οι σπουδαστές χύθηκαν στους δρόμους με συνθήματα ενάντια στην τρομοκρατία. Επιτροπές παρουσιάζονταν στις αρχές αδιάκοπα όλη τη μέρα. Στις λαϊκές συνοικίες έγιναν συγκεντρώσεις. Πολλές γυναίκες κρατουμένων ομήρων μαζεύτηκαν στη Μητρόπολη. Ο αρχιεπίσκοπος στο διαμέρισμά του ''προσευχόταν'' για τη σωτηρία των ψυχών των μελλοθανάτων. Όταν αργά τη νύχτα εμφανίστηκε μπροστά στις απελπισμένες γυναίκες είπε: ''Δεν μπορώ να κάνω τίποτα και το μόνο που μου απομένει είναι να παρακαλώ το θεό!.."».
Ο Β. Μπαρτζιώτας (γραμματέας της ΚΟΑ του ΚΚΕ) δίνει τη δική του μαρτυρία για την κατάσταση που επικρατούσε εκείνες τις ημέρες: «Στις 29 - 30 Απρίλη 1944, γράφει, γινόταν παράνομα η 4η Συνδιάσκεψη της ΚΟΑ. Εκεί μάθαμε τη διαταγή για την εκτέλεση των 200 αγωνιστών. Η καταπληκτική αυτή είδηση - καθαρή δολοφονία και χιτλερική θηριωδία - κυκλοφόρησε σαν αστραπή στην Αθήνα. Οι πράκτορες των Γερμανών και οι αγγλόφιλοι ρίχνουν κιόλας το δηλητήριό τους:
- Τα βλέπετε; Οι αντάρτες σκοτώνουν τους Γερμανούς και αυτοί αμύνονται...
Διαφορετικά, όμως, σκεφτόταν ο ελληνικός λαός. Οι χιτλερικοί είναι εγκληματίες πολέμου, ήρθαν κατακτητές στην Ελλάδα, ληστεύουν και καταστρέφουν τη χώρα, σκοτώνουν αθώους ανθρώπους... Σ' αυτούς τους εγκληματίες μια απάντηση χωρεί:
- Θάνατος στους χιτλεροφασίστες κατακτητές! Πάλη μέχρι τη νίκη, την απελευθέρωση της Ελλάδας».
Συζητήσαμε στην Επιτροπή Πόλης - λέει Β. Μπαρτζιώτας - τη δυνατότητα να σώσουμε τους 200 συντρόφους μας. Την 1η του Μάη 1944, ο ΕΛΑΣ της Αθήνας ήταν στο πόδι και μαζί του ο λαός της ηρωικής Καισαριανής. Ήταν όμως αδύνατο να χτυπήσουμε τους Γερμανούς, που συγκέντρωσαν μεγάλες δυνάμεις. Οι πρώτες προσπάθειες που κάναμε μάς στοίχισαν πολύ ακριβά... Οι καμπάνες της Καισαριανής χτυπούσαν πένθιμα... και οι σύντροφοί μας έπεφταν ηρωικά από τις φασιστικές σφαίρες. Τραγουδούσαν όλοι μαζί τη Διεθνή, τον Εθνικό Ύμνο και ζητωκραύγαζαν για το ηρωικό ΚΚΕ. Φύγαμε πικραμένοι από τον τόπο του μαρτυρίου, γιατί δεν μπορέσαμε να σώσουμε τους συντρόφους μας. Μερικοί από μας κλαίγανε... δεν πειράζει, το κλάμα για αγαπητούς συντρόφους, που χρόνια ζούσαμε μαζί στην Ακροναυπλία, ξαλαφρώνει την καρδιά... μέσα μας όμως θέριευε η θέληση για αγώνα, να απελευθερώσουμε την πατρίδα, από το μίασμα του χιτλερικού φασισμού, να φκιάσουμε καινούρια Ελλάδα της δουλιάς και τη λευτεριάς».

Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Πρωτομαγιά, 5 το ξημέρωμα. Τραγουδούσαν και χόρευαν οι μελλοθάνατοι, έφτυναν κατάμουτρα το χάρο. Δέκα αυτοκίνητα τους πρόσμεναν με προορισμό το Σκοπευτήριο. Σε χαρτάκια γραμμένα τα στερνά τους λόγια που τα πέταγαν κατά τη διαδρομή (λίγα απ’ τα σημειώματα εκείνων που αψήφησαν το θάνατο δημοσιεύονται κι εδώ).
Στις 10 το πρωί άρχισαν οι πολυβολισμοί που δεν καταλάγιασαν μέχρι τ’ απομεσήμερο. Οι Γερμανοί δέχτηκαν να μη γδυθούν οι εκτελεσμένοι που μεταφέρονταν στον τόπο της εκτέλεσης σε εικοσάδες. Αγγαρέψανε αρκετούς από τη γύρω περιοχή για να κουβαλούν τα άψυχα πτώματα και να τα πετούν στο αυτοκίνητο-σκουπιδιάρα.
Τρεις κλοιοί ήσαν που περίμεναν το Σκοπευτήριο. Στον τόπο εκτέλεσης ήσαν Γερμανοί των Ες-Ες. Έξω ακριβώς γερμανοτσολιάδες και παραέξω αστυφύλακες. Κατά τη μεταφορά των νεκρών με τα πέντε αυτοκίνητα-σκουπιδιάρες οι γερμανοτσολιάδες χόρευαν και τραγουδούσαν «εγώ είμαι ‘γω ευζωνάκι γοργό». Αχ, ρε τιμημένε τσολιά, πώς σου καταντήσανε την άξια στολή σου! Απ’ την άλλη, όμως, τα μάτια πολλών αστυφυλάκων ήσαν βουρκωμένα.
Από τις χαραμάδες των φορτηγών έτρεχε το αίμα. Στο χωμάτινο δρόμο το ρουφούσε η γης, αλλά στην άσφαλτο σχηματιζόταν ένα άλικο αιμάτινο ρυάκι σε μαύρο φόντο. Θυμιάζανε μερικές γυναικούλες κι άλλοι αφήνανε λίγα λουλούδια στις αραδιασμένες αιμάτινες γραμμές. Στο Γ’ Νεκροταφείο προσμένανε διακόσιοι τάφοι για να δεχτούν αυτούς που τραγούδαγαν τον εθνικό ύμνο την ώρα που τους εκτελούσαν. Κι εκεί έτρεξαν λίγοι γνωστοί και συγγενείς, ν’ αφήσουν μερικά λουλούδια και καυτά δάκρυα, σ’ όποιο τάφο βρίσκανε μπροστά τους, αφού δεν υπήρχανε απάνω γραμμένα ονόματα

Ο ΗΡΩΑΣ ΝΑΠΟΛΕΩΝ  ΣΟΥΚΑΤΖΙΔΗΣ

Την παραμονή της εκτέλεσης, οι δυνάμεις κατοχής πήγαν στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου, όπου και επέλεξαν τα θύματά τους. Στον κατάλογο των θυμάτων, με τον αριθμό 71, υπήρχε το όνομα του Ακροναυπλιώτη Ναπολέοντα Σουκατζίδη. Επρόκειτο για ένα νέο άνθρωπο, καλλιεργημένο, με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, που όλα αυτά τα χρόνια ήταν η ψυχή των κρατουμένων του στρατοπέδου. Τους εμψύχωνε, τους βοηθούσε στην επικοινωνία με τους δικούς τους ανθρώπους και λόγω του ότι ήταν γνώστης της γερμανικής γλώσσας εκτελούσε και χρέη μεταφραστή για τους συντρόφους του, που ήταν υποχρεωμένοι να έρθουν σε επαφή με τον εχθρό. Τόσο πολύ σπουδαίος ήταν ο Ναπολέων, που είχε υποχρεώσει ακόμη και τους Γερμανούς να τον σέβονται.
Ναπολέων Σουκατζίδης, γράφει ο κατάλογος των μελλοθανάτων στον αριθμό 71. Ναπολέων Σουκατζίδης, ακούγεται από το στόμα εκείνου που έχει το μακάβριο έργο να διαβάσει τα ονόματα των αυριανών νεκρών. Και τότε επεμβαίνει ο διοικητής του στρατοπέδου.
- «Οχι εσύ! Οχι εσύ Ναπολέων! Οχι εσύ!». Αλλά ο Σουκατζίδης δεν ήταν απ' αυτούς που θα μπορούσαν να ζήσουν σε βάρος των άλλων.
Η απάντησή του θα μείνει αιώνιο σύμβολο αυτοθυσίας και ηρωισμού:
- «Δέχομαι, κύριε διοικητά, τη ζωή, με τον όρο πως δεν πρόκειται να την πάρω από άλλο κρατούμενο. Μόνο όταν η θέση μου μείνει κενή!».
Ο εχθρός δεν είχε σκοπό να κάνει τέτοια χάρη. Στο εκτελεστικό απόσπασμα έπρεπε να οδηγηθούν 200 κομμουνιστές. Ο Σουκατζίδης πήρε το δρόμο των συντρόφων του.
Ο Ναπολέων πήρε το δρόμο προς το θάνατο, κερδίζοντας να ζει αιώνια στις καρδιές του ελληνικού λαού σαν ένας από τους ήρωές του.
Οι 200 μελλοθάνατοι κομμουνιστές οδηγήθηκαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής - στο «Θυσιαστήριο της Λευτεριάς», όπως το ονόμασε ο λαός αργότερα - το πρωί της Πρωτομαγιάς του '44. Εκεί τους χώρισαν σε εικοσάδες. Στην τελευταία εικοσάδα βάλαν τον Σουκατζίδη, για να μπορέσουν να τον χρησιμοποιήσουν ως μεταφραστή.
Η πρώτη εικοσάδα πήρε θέση απέναντι από τις κάννες των όπλων. Ο επικεφαλής των Γερμανών γύρισε προς τον Σουκατζίδη:
- Ρώτησέ τους αν έχουν τίποτα να πούνε.
Ο Σουκατζίδης μεταφράζει. Και τότε με μια φωνή οι μελλοθάνατοι απαντούν:
- Ζήτω η Ελλάδα. Ζήτω η λευτεριά!
Στην επόμενη στιγμή θα τους θερίσουν τα πολυβόλα.

ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ


Λίγο πριν αντικρίσουν το εκτελεστικό απόσπασμα, κατά τη μεταφορά τους στο Σκοπευτήριο, πολλοί από τους μελλοθάνατους κατάφεραν να γράψουν μερικές λέξεις στα δικά τους αγαπημένα πρόσωπα και να πετάξουν τα σημειώματα στους δρόμους της Αθήνας. Λέξεις γεμάτες ανθρωπιά, πόθο για τη ζωή, λέξεις γεμάτες ιδανικά.

ΛΥΚΟΥΡΙΝΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ 14 χρόνων, από την Καλλιθέα : «Πατέρα, με πηγαίνουν στην Καισαριανή για εκτέλεση με άλλους επτά κρατούμενους. Μη λυπάστε! Πεθαίνω για τη Λευτεριά και την Πατρίδα».
ΑΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΗΛΙΟΣ 22 χρόνων, από την Ηλεία :«Έτσι πεθαίνουν οι τίμιοι αγωνιστές. Πεθαίνω περήφανος. Ζήτω η Λευτεριά! Ζήτω ο ελληνικός λαός!
ΓΛΕΖΟΣ ΝΙΚΟΣ 22 χρόνων, από την Πάρο: «Αγαπητή μητέρα, σας φιλώ. Χαιρετισμούς. Σήμερα πάω για εκτέλεση πέφτοντας για τον ελληνικό λαό».
ΚΙΟΣΕΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ 19 χρόνων, από το Χαλάνδρι :«… Δεν τρέμω καθόλου, αλλά γράφω όρθιος. Αναπνέω για τελευταία φορά το μυρωμένο ελληνικό αέρα. Χαίρε Ελλάδα, πατρίδα ηρώων. Ζήτω η πατρίδα!»
ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΗΡΩ 17 χρόνων από την Αθήνα:«Υπομονή κι υπομονή, καρτέρι και καρτέρι, και τούτος ο Σεπτέμβριος τη Λευτεριά θα φέρει».
Σε ένα από τα τετράστιχά της, λίγο πριν εκτελεστεί.
ΛΑΜΠΡΙΝΙΔΗΣ ΜΑΝΟΛΗΣ «1-5-44. Αφήνω γεια σε όλους σας. Σας φιλώ όλους. Γεια σας για πάντα. Ζήτω η Ελλάς, ζήτω το ΕΑΜ!»




ΛΙΤΙΝΑΣ ΜΑΝΟΛΗΣ 28 χρόνων, από την Κρήτη: «Σήμερα το πρωί τουφεκιζόμεθα. Πέφτουμε για την πατρίδα, με γέλιο στα χείλη για τη Λευτεριά. Πέφτουμε για τη Λευτεριά. Να είστε περήφανοι».
ΜΑΚΡΗΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Από το Γύθειο :«Έχω πολύ, μα πάρα πολύ θάρρος και αντιμετωπίζω την κατάσταση γελαστός. Να είστε υπερήφανοι. Κρατήστε ψηλά-ψηλά τη σημαία και θάψτε τον αιμοβόρο φασισμό, ξένο και ντόπιο. Το σώμα μας ας γίνει ολοκαύτωμα για τη λαοκρατία, θυσιάζοντάς το στο βωμό της Λευτεριάς».
ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ Δάσκαλος από την Αμαλιάδα:«Πεθαίνω για τη Λευτεριά».
ΜΑΡΙΑΚΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ Γεωπόνος από τα Χανιά:
«Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη Λευτεριά, παρά να ζει σκλάβος».
ΜΠΟΥΡΑΣ ΚΩΣΤΑΣ Από το Μελιγαλά: «… Σας φιλώ όλους. Ζήτω η Ελλάδα!»
ΟΡΦΑΝΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ 19 χρονών : «Αύριο, 16 Ιανουαρίου, θα με τουφεκίσουν. Ζήτω η γλυκιά μας Ελλάδα».
ΡΕΜΠΟΥΤΣΙΚΑΣ ΜΗΤΣΟΣ Από την Αχαγιά Πάτρας :«Αγαπημένοι μου, ο θάνατός μου δεν θα πρέπει να σας λυπήσει, αλλά να σας ατσαλώσει πιο πολύ για την πάλη που γίνεται. Σφίξτε τις καρδιές σας και βγείτε παλικάρια από τη νέα δοκιμασία. Έτσι θα μας τιμήσετε καλύτερα. Όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτέ».
ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ ΡΟΥΣΟΣ Βουλευτής των Φιλελευθέρων, από τη Νεάπολη της Κρήτης. Πρωτοστάτησε στην ίδρυση του ΕΑΜ : «… Θα προχωρήσω περήφανος, γιατί γεννήθηκα Έλληνας. Δυστυχώς, το βάρος αυτής της κληρονομιάς δεν το αισθάνονται όλοι. Στρέφομαι σε σας, διαλεχτοί μου για να σας επαναλάβω εκείνο που πολλές φορές σας έλεγα. Η ζωή μου ανήκει στην πατρίδα. Καμιά θυσία δεν μπορεί να θεωρηθεί μεγάλη όταν γίνεται για την Ελλάδα και καμιά κληρονομιά δεν είναι πιο μεγάλη από εκείνη που αφήνει ένας τίμιος θάνατος για την πατρίδα».
ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΣΑΒΒΑΣ Από την Καλλίπολη Θράκης: «Ας μάθει όλη η Ελλάδα πως ούτε στιγμή δεν χάσαμε την πίστη για την τελική νίκη. Καμιά δύναμη δεν θα μπορέσει να τσακίσει το Κ.Κ.Ε. Θα νικήσει!»



ΣΙΡΜΠΑΣ ΚΩΣΤΑΣ 22 χρόνων, από τα Τρίκαλα Θεσσαλίας :«… Έχετε γεια! Ζήτω η Ελευθερία! Ήταν γραφτώ να πεθάνω τον Απρίλη».
ΣΟΥΚΑΤΖΙΔΗΣ ΝΑΠΟΛΕΩΝ Από την Κρήτη (καταγόταν από την Προύσα της Μικράς Ασίας) : «Πατερούλη, πάω για εκτέλεση. Να’ σαι περήφανος για το μοναχογιό σου. Γεια, γεια πατερούλη. Αδελφούλα μου, πάω για εκτέλεση. Σε λάτρεψα πολύ, όσο και τη γυναίκα μου. Δεν μπόρεσα να σας κάνω ευτυχισμένες. Λίγη αγάπη στον μπαμπά, όσο ζει. Γεια, γεια σου λατρευτή μου αδελφούλα».
ΣΙΝΑΝΟΓΛΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ Καταγόταν από τη Μικρά Ασία : «Αγαπημένοι μου γονείς, όταν θα λάβετε την παρούσα επιστολή μου, εγώ δεν θα είμαι πια ζωντανός. Δεν θα κλάψετε για μένα. Δεν θέλω δάκρυα και θρήνους. Εσείς ξέρετε, διότι πάντα σας το έλεγα, ότι εγώ δεν θα πεθάνω άρρωστος στο κρεβάτι, αλλά θα πεθάνω όρθιος, μαχόμενος, και από μπαρούτι. Έτσι και θα γίνει σε λίγες ώρες. Μη στεναχωριέστε καθόλου. Το εναντίον, πρέπει να είστε υπερήφανοι για μένα, που θυσιάζομαι στον αγώνα για τη πατρίδα και την ελευθερία».
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ Από τα Μεγάλα Καλύβια Θεσσαλίας :«Αγαπητέ Νίκο, όταν θα πας στα Τρίκαλα, πέρνα από το χωριό μου και φίλα μου το γέρο μου. Οι κόποι του με έφεραν ως εδώ. Δεν ζηλεύω αυτούς που ζουν, μα αυτούς που θα ζήσουν σ’ ένα κόσμο ελεύθερο».
ΤΣΑΤΣΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ 24 χρόνων, από τη Λάρισα: «Αγαπημένες μου φίλες, συντρόφισσες στον αγώνα για την Ελευθερία, πεθαίνω άξια και τιμημένα, σαν Ελληνίδα. Όμως μη λυπάστε. Άλλες θα ξεφυτρώσουν μετά το θάνατό μου, χιλιάδες. Μανούλα, χάνεις μια κόρη που δεν σου ανήκει, γιατί ανήκει πριν απ’ όλα στην Ελλάδα. Με το θάνατό μου γίνονται κόρες σου όλες οι κόρες της Ελλάδας κι εσύ γίνεσαι μάνα όλου του κόσμου και όλων των λαών που πολεμούν για τη Λευτεριά, τη δικαιοσύνη και την ανθρωπότητα. Είμαι περήφανη, ώστε δεν περίμενα τέτοια τιμή να πεθάνω εγώ, ένα φτωχό κορίτσι του λαού, για ιδανικά τόσο ωραία και υψηλά. Θα ήθελα η εκτέλεση μου να γίνει σ’ ανοιχτό χώρο για να ρίξω μια τελευταία ματιά μου στον Όλυμπο και στα βουνά όπου κατοικεί η αξία κι η ελπίδα της Ελλάδας. Στον τάφο μου φέρνετε, αν μπορείτε, κόκκινα λουλούδια. Τίποτ’ άλλο. Και χτυπάτε με κάθε μέσο τη βαρβαρότητα».
ΤΣΙΡΚΑΣ ΚΩΣΤΑΣ Από την Ήπειρο :«Γεια και χαρά! Σας φιλώ όλους με πολλή αγάπη». «Πρωτομαγιά. Γεια σας όλοι, πάμε για μάχη».
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ : «Η βραδιά πέρασε όλο με τραγούδια πατριωτικά. Γλυκιά μου μάνα, φεύγω. Το κορμί μου πια δεν υπάρχει. Μην κλαις, ηρωικιά Ελληνίδα. Άσε τα δάκρυα. Γέρο, κουράγιο. Σφίξε τα δόντια. Σπύρο… άγριε! Να κάθεσαι ήσυχα και ξέρε ότι οι τσολιάδες με σκοτώνουν μια, κι ήθελες και συ να γίνεις τέτοιος… Θάρρος, κουράγιο! Πεθαίνω και βλέπω τη Λευτεριά να γλυκοχαράζει».

Πηγή: http://www.xatzikostas.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=133&Itemid=50

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Ψηλά το κεφάλι!


 



Είμαι του ΕΛΑΣ αντάρτης
Και στα όρη κατοικώ
Και για την ελευθεριά μας
Και τον θάνατο αψηφώ

Το τουφέκι μου στον ώμο
...
Το σπαθί μου στο πλευρό
Απ' τα όρη κατεβαίνω
Τους φασίστες κυνηγώ

Δεν φοβάμαι την κρεμάλα
Δεν φοβάμαι το σχοινί
Και στο πέρασμά μου τρέμουν
Ράλληδες και Γερμανοί

Ράλληδες ταγματαλήτες
Μπουραντάδες, Γερμανοί
Τα κεφάλια σας θα πέσουν
Απ' τ' αντάρτικο σπαθί

Μάνα μου, γλυκιά μου Ελλάδα
Ο αντάρτης του ΕΛΑΣ
Θα σ' ανάψει τη λαμπάδα
Της τιμής, της λευτεριάς

 

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

Μεταναστευτικά εμβάσματα και άλλα ρατσιστικά παραμύθια

Μεταναστευτικά εμβάσματα και άλλα ρατσιστικά παραμύθια




Παράλληλα με τις ρατσιστικές επιχειρήσεις υπό την ονομασία “ξένιος Ζευς”, ένα πλήθος δημοσιευμάτων κατέκλυσε το διαδίκτυο σχετικά με τα εμβάσματα των μεταναστών προς τις χώρες τους και την δήθεν “αιμορραγία” που προκαλούν στην ελληνική οικονομία, την ώρα μάλιστα που ο “χειμαζόμενος” ελληνικός λαός έχει υποστεί τα πάνδεινα εξαιτίας του μνημονίου. Είναι προφανής ο στόχος των αλλεπάλληλων αναδημοσιεύσεων αυτής της είδησης, από εθνικόφρονα κυρίως μπλοκ αλλά και από εφημερίδες που κάνουν πλάτες σε αυτού τους είδους την “πληροφόρηση”. Οι αναδημοσιεύσεις συνεχίζονται μέχρι και τώρα και φυσικά από τη ροή της πληροφορίας δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι βουλευτές της χρυσής αυγής. Ο Παναγιώταρος για παράδειγμα σήκωσε την “αποκαλυπτική” είδηση μόλις στις 11/9 υπό τον τίτλο “Πάνω από 28 δις ευρώ μας στοιχίζουν οι λαθρομετανάστες!!!! Δεν θα σας το πουν ποτέ τα ΜΜΕ”.

H πολύ ενδιαφέρουσα συνέχεια εδώ: http://avantgarde2009.wordpress.com/2012/09/15/%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CE%AC%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B1-%CF%81%CE%B1/

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: Είμαστε παγανιστές, είμαστε ναζιστές

 

«Είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι και Έλληνες πατριώτες», επαναλαμβάνουν τα παπαγαλάκια της Χρυσής Αυγής όταν ερωτώνται για την ιδεολογία της οργάνωσης. Αυτό δείχνει πόσο μεταμορφώνει μερικούς ανθρώπους το κυνήγι των ψήφων. Για να δούμε τι έλεγε το περιοδικό Χρυσή Αυγή στο τεύχος 5 (Μάιος-Ιούνιος 1981) σε κείμενο με τον τίτλο «Εμείς».
«Είμαστε παγανιστές γιατί η ύπαρξις μας σέβεται και πορεύεται πάνω στους τόνους της μουσικής των φυσικών νόμων χωρίς να αγνοεί την μαγεία του απρόβλεπτου, την μοναδικότητα της στιγμής και το θετικό υποκειμενισμό του ανθρώπου-στοιχείου της φύσεως. [...] Είμαστε παγανιστές γιατί στη θέσι των ηρώων και των φιλοσόφων μας δεν θα μπορούσαμε ποτέ να βάλουμε προφήτες σκοτεινούς και βασιλιάδες αιμοσταγείς ενός άξεστου νομαδικού λαού».
Στην επόμενη παράγραφο διαβάζουμε: «Είμαστε ναζιστές εάν αυτό δεν σας ενοχλεί γλωσσικώς (εμάς μας ενοχλεί), γιατί μέσα στο θαύμα της Γερμανικής Επαναστάσεως του 1933 είδαμε την Δύναμη που θα μας οδηγήσει σε μια καινούργια Ευρωπαϊκή αναγέννησι». Την «δύναμη» αυτή την είδαν και την ένιωσαν και οι παππούδες μας κατά την γερμανική εισβολή και κατοχή. Αυτά τα έγραφε η οργάνωση, πάντα υπό την ηγεσία του Νίκου Μιχαλολιάκου, όταν δεν ενδιαφερόταν τόσο για τις ψήφους και τις εκλογές. Τώρα τα πράγματα άλλαξαν και στο κυνήγι της βουλευτικής έδρας (και της παχυλής αποζημίωσης), «ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει». Σπεύσατε «ελληνορθόδοξοι» και «ελληνοκεντρικοί» της πλάκας να ψηφίσετε Χρυσή Αυγή. Το δούλεμα πάει σύννεφο, αλλά τι να κάνουμε; Αυτά παθαίνουν στις εκλογές τα κορόιδα.

Πηγή: http://xa-watch.blogspot.gr/2012/05/blog-post_03.html?spref=fb

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Η Ύβρις του αποκτηνωμένου και η συγγνώμη της αξιοπρέπειας



Ηλικιωμένη, με κακοχτενισμένα τα γκρίζα της μαλλιά, χαρακωμένο το πρόσωπο της απ τη δουλειά τα βάσανα και τα χρόνια.
Πλησιάζει αν και ξέρει τον κίνδυνο γιατί είναι ξένη.
Πλησιάζει γιατί πεινάει κι εκεί μοιράζουν φαί.
Δεν κλέβει, δεν ζητιανεύει, πλησιάζει.
Την λοιδωρεί το χορτάτο Κτήνος.
Ο βολεμένος του συστήματος.
Ο τζάμπα μάγκας.
Ο υπάνθρωπος.
Λοιδωρεί και διώχνει τη μάνα , τη γιαγιά όλων μας.
Την πεινασμένη, την εξαθλιωμένη.
Και γελά.
Και τον χειροκροτούν τα τέρατα τριγύρω που πεινάν κι αυτά και πουλάνε την ψυχή τους για ένα κιλό πατάτες.
"Συγγνώμη, συγγνώμη"...λέει η μάνα όλων , και φεύγει με όρθιο το κεφάλι και όχι σκυφτό όπως των άλλων που πήρανε τις σακούλες.
Η ύβρις θα έχει ανταπόδωση.Και η λοιδωρία στον αδύναμο θα τιμωρηθεί χωρίς έλεος.
Τα κτήνη είναι στο δρόμο και γελούν όταν οι άλλοι πεθαίνουν.

"Συγγνώμη, συγγνώμη"...
εμείς συγγνώμη γιαγιά , συγχώρεσε μας για τα τέρατα που μεγαλώσαν οι μάνες της Ελλάδας.
Συγχώρεσε μας και λυπήσου μας.

 
Σοφία Λαμπίκη
 
http://xiotikisfigga.blogspot.gr/2012/09/blog-post_5223.html?spref=fb

Sleep with an eye open



 
Στον αγώνα κατά του φασισμού δεν χωράνε ενδο-ιδεολογικές διαφορές.
Απέναντι στα κτήνη της Χρυσής Αυγής πρέπει να σταθούμε όλοι οι Αριστεροί με αποφασιστικότητα για να μην ξαναζήσουμε τα ίδια.
Για να καμαρώνουμε την Αυγή,
την Εποχή,
τον Ριζοσπάστη,
το Πριν
 στα περίπτερα και όχι να τα κρύβουμε στον κόρφο μας για να μην μας δει ο χαφιές της γειτονιάς. Απέναντι στα αποβράσματα της Χρυσής Αυγής δεν φτάνει μόνο η λεκτική καταδίκη των πεπραγμένων τους.
Χρειάζεται συντριπτική απάντηση με το ίδιο νόμισμα: κατάρτιση ομάδων αυτοάμυνας και περιφρούρησης.
Οι εποχές της ντουντούκας και του πανώ τελείωσαν σύντροφοι.
Ετοιμαστείτε για πολύωρες πεζοπορίες και για μάχες σώμα με σώμα.
Έρχονται εποχές παραδομένες στη σφήκα και στο ξερόχορτο.
Τότες είναι που ο αντάρτης θα μονολογεί:
"κοιμήθηκα στο προσκεφάλι του σπαθιού.
Είχα τον ύπνο του λαγού"

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το μεταναστευτικό

 

Ο 12λογος της Αντιστασης.Νεο ΕΑΜ!

ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ- ΔΗ.Κ.ΚΙ. - Συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ

Νέο ΕΑΜ - Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΝΟΡΘΩΣΗΣ (12 σημεία)

1) Τέλος το «ανήκομεν εις την Δύσιν». Εθνική στρατηγική και Αξιοποίηση των γεωπολιτικών, των πλουτοπαραγωγικών, των εδαφο-κλιματικών και των πολλών συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας. Επανακαθορισμός της διεθνούς θέσης της - Εναλλακτικές Πηγές δανεισμού. Συνεργασία με τη Ρωσία και χώρες του BRIC. Έλεγχος. Εθνική Κυριαρχία και Πρόταξη της ιστορίας, της γλώσσας και του Πολιτισμού μας!

2) Μονομερής Διαγραφή του «Χρέους», το οποίο, έχει αποπληρωθεί από την Ελλάδα δύο φορές έως το 2009! Καταγγελία της επιχείρησης διεθνούς διασυρμού της χώρας και της τρομοκράτησης του λαού με το Μέγα Ψεύδος πως δήθεν από τις δόσεις των δανείων πληρώνονται μισθοί, συντάξεις και άλλες υποχρεώσεις του Κράτους. Διεκδίκηση των πολεμικών αποζημιώσεων και του «Κατοχικού Δανείου» που μας οφείλει η Γερμανία (έχει αποζημιώσει όλες τις άλλες χώρες) και ξεπερνούν κατά πολύ το Ελληνικό «Χρέος»!

3) Αντιμετώπιση του «Ελλείμματος» με:
α) Κατάσχεση του παράνομου πλούτου που αποθησαύρισε το παρασιτικό κεφαλαίο και το πολιτικό σύστημα της 20-ετίας, ο οποίος, μπορεί να συλληφθεί και ξεπερνά τα 180δις.
β) Δίκαιη - «Εξωλογιστική» φορολόγηση των μεγάλων Α.Ε., και των Πολυεθνικών που φοροδιαφεύγουν, απομυζούν, εξάγουν και μεταφέρουν αλλού τον εθνικό πλούτο.
4) Κρατικοποίηση-Λαϊκός έλεγχος όλων των τραπεζών και των ΔΕΚΟ χωρίς αποζημιώσεις μεγαλομετόχων! Διαγραφή των χρεών των μικροοφειλετών στις τράπεζες.

5) Εθνικό Νόμισμα! (όχι υποτιμημένη Κατοχική ψευτο-δραχμή των Μέρκελ - ΔΝΤ). Το ΕΥΡΩ με την καταστροφή της Εγχώριας Παραγωγής και τον υποχρεωτικό Νεοφιλελευθερισμό μετατρέπει την Ελλάδα σε τριτοκοσμική χώρα, σε «χώρα τύπου Μπουρκίνα Φάσο» που έχει κι΄ αυτή «σκληρό νόμισμα» και «Ανοιχτή Οικονομία» αλλά λιμοκτονεί.

6) Επάνοδος σε «Εθνική Οικονομία!» και Εγχώρια Παραγωγή με προϋπόθεση την ΣΤΡΟΦΗ ΠΡΟΣ:
Τις νέες, «υπό λαϊκό έλεγχο ΔΕΚΟ», την μικρή και μεσαία Παραγωγική Επιχείρηση, το μεγάλο Αγροτικό πλεονέκτημα της χώρας, και τις Δημόσιες Επενδύσεις από έναν ριζικά ανασυγκροτημένο, απαλλαγμένο από το κομματικό κράτος και από το «βαθύ κράτος» των media και των πολυεθνικών (SIEMENS – HELLAS) Δημόσιο Τομέα!

7) Ακύρωση των Μνημονίων των Δανειακών Συμβάσεων και όλης της νομοθεσίας για τα χαράτσια, περικοπές μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, Ασφαλιστικό, Εργασιακά, Περιβάλλον κ.ά. Διατίμηση των προϊόντων λαϊκής κατανάλωσης. Στήριξη του λαϊκού εισοδήματος! Να επανεκινηθεί έτσι και η Αγορά - να προκύψουν πολλαπλασιαστικά οφέλη για την Οικονομία, και έσοδα στο Κράτος.

8) Παραγραφή της «Παραγραφής»! Τιμωρία και Δήμευση περιουσιών των καταχραστών και όσων: με «δηλώσεις» τους (Τιτανικός κ.λ.π.) έπληξαν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας ή πλαστο-γράφησαν κρίσιμα μεγέθη σε βάρος της («Έλλειμμα» του 2009!) ή τέλος με τη διεύρυνση από Τ3 σε Τ10 του χρόνου διαπραγμάτευσης των Ελληνικών Ομολόγων το 2009 (όταν δανειζόμασταν με 2%!) τίναξαν στα ύψη τα spreads και τα επιτόκια δανεισμού της χώρας.

9) Προτεραιότητα στους Ανέργους, στον καταδυναστευόμενο πολίτη και το Κοινωνικό Κράτος.
  
10) Αντιμετώπιση στο Μεταναστευτικό πρόβλημα που εξορίζει την Ελληνική εργατική τάξη, προκαλεί έκρηξη της εγκληματικότητας και απειλεί την συνέχεια του τόπου.

11) Αμυντικό Δόγμα απέναντι σε ΗΠΑ και Άγκυρα. Καμία υποχώρηση στα χωρικά μας ύδατα (12 ν.μ.), στην Α.Ο.Ζ., την υφαλοκρηπίδα, το FIR και την έξαρση της Τουρκικής επιθετικότητας στο Αιγαίο.

12) Συντακτική Εθνοσυνέλευση Πραγματική Δημοκρατία και Κάθαρση στο Κράτος και τη Δικαιοσύνη.

http://www.dikki.org/index.php?option=com_content&view=article&id=761:-12---&catid=36:arthra&Itemid=48

ΑΡΝΗΣΗ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΩΝ ΤΡΟΪΚΑΝΩΝ ΔΟΣΕΩΝ!

ΑΔΥΝΑΤΗ Η ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΪΚΑΝΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ, ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ!



Όλοι πλέον γνωρίζουν κάτι που μέχρι πρότινος καλύπτετο για τους πολλούς με ένα πέπλο κάποιας ασάφειας:
Η ακύρωση των μνημονίων κατά πάσα πιθανότητα, αν όχι απόλυτη βεβαιότητα, θα φέρει τη διακοπή της τροϊκανής χρηματοδότησης και κατ’ επέκταση τη διακοπή αποπληρωμής του δημοσίου χρέους (τοκοχρεολύσια), που πληρώνεται από τα δανεικά της τρόικας.

Η διακοπή αποπληρωμής του χρέους (εξωτερικού και εσωτερικού) θα οδηγήσει πάραυτα στη συνέχεια σε αναγκαστική έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη, προκειμένου με τις ευχέρειες του νέου εθνικού νομίσματος, το δημόσιο να μπορέσει να στηρίξει τις τράπεζες και την οικονομία.
Και όμως αυτό που γνωρίζει όλος ο κόσμος ότι θα είναι η πιθανότερη, τουλάχιστον, συνέπεια της κατάργησης των μνημονίων από μια κυβέρνηση της Αριστεράς, αρνείται να το αναγνωρίσει και να το αντιμετωπίσει ένα μεγάλο τμήμα της Αριστεράς.
Αντίθετα το ξορκίζει!
Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ "ΣΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΟΥ"
 
Γιατί ως στρουθοκάμηλος λοιπόν, μεγάλο τμήμα της Αριστεράς κρύβει στην άμμο το κεφάλι, για κάτι που ο κόσμος το’ χει «τούμπανο»;
Μήπως κάποιοι πιστεύουν ότι θα ακυρώσουν το μνημόνιο αλλά η τροϊκανή χρηματοδότηση και οι δόσεις της θα συνεχισθεί κανονικά;
Νομίζουμε ότι είναι κάτι παραπάνω από ασυγχώρητη αφέλεια να πιστεύουν κάποιοι ένα τέτοιο ενδεχόμενο!
Η υπόθεση ότι η απειλή διακοπής της τροϊκανής χρηματοδότησης απέναντι σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς που θα καταργήσει το μνημόνιο, συνιστά μια απλή «μπλόφα», είναι πολύ παρακινδυνευμένη, αν όχι εκτός τόπου και χρόνου.
Αυτό, άλλωστε, φάνηκε από την πρόσφατη αδιάλλακτη στάση των Μερκολάντ απέναντι και σε αυτήν την ανώδυνη επιμήκυνση της εφαρμογής του μνημονιακού προγράμματος.
Ασφαλώς η διακοπή των τροϊκανών δόσεων, μετά την κατάργηση των ελληνικών μνημονίων, θα έχει κόστος και οδυνηρές συνέπειες για τους κυρίαρχους της Ευρώπης, οι οποίες συνέπειες μπορεί να είναι και καταλυτικές.
 
Η συνέχεια εδώ: